> Naar alle nieuwsberichten

Haren: een kopzorg?

07 februari 2018 | ndn | Haren verven met allerlei plantaardige stoffen en metaalverbindingen gebeurde al in het oude Egypte. Dit blijkt uit poeders van hennabladeren die werden gevonden in de tombes van Egyptische faraoís. Niet iedereen is met een blijvende, weelderige haardos in de kleur die men wil, gezegend. En te veel of te weinig haar, beide situaties kunnen een negatieve invloed hebben op het zelfvertrouwen van mensen.

Haar bestaat uit vezels van het eiwit keratine en is een uitgroeisel van de opperhuid. Die superdunne vezels draaien om elkaar heen tot fibrillen. Tientallen van die fibrillen zitten vervolgens tegen elkaar gepakt. Een transparante schubbenlaag aan de buitenkant van het haar houdt ze als een soort elastiekje bij elkaar.
Groei van het haarHaar groeit en vernieuwt zich voortdurend. Onderin de haarwortel, in de haarpapil, worden steeds nieuwe cellen gevormd. De nieuwe cellen verplaatsen zich naar de oppervlakte van de huid. Onderweg veranderen ze. Uiteindelijk verhoornen ze en vormen ze de haarschacht. De haarschacht, het deel van de haar dat we zien, is eigenlijk het dode deel van de haar.
Een haar groeit in verschillende fasen:- De anagene fase (groeifase) duurt twee tot zes jaar; in de haarmatrix worden nieuwe cellen aangemaakt.
- De katagene fase (overgangsfase) duurt twee weken; de haar en haarpapil gaan dan van elkaar los.
- De telogene fase (rustfase) duurt drie tot vier maanden; de haar rust in de follikel.

Dit proces herhaalt zich zo’n twintig keer. Bij mensen met een korte groeifase zal daardoor eerder kaalheid optreden dan bij mensen met een lange groeifase. Van de 100.000 tot 150.000 haren op ons hoofd bevindt zich steeds 10-15% in rustfase. We verliezen normaal gesproken iedere dag 50 tot 100 haren. Hoofdharen groeien gemiddeld zo'n 0,35 mm per dag, baardharen 0,38 mm en wenkbrauwen 0,16 mm.
Over het algemeen hebben mannen meer haar dan vrouwen: mannen hebben tussen de 150.00 en 180.000 haren, vrouwen tussen de 130.000 en 150.000 haren. De breedte van een mensenhaar is ongeveer 1/20 millimeter.
Haarkleur In de haarschors zitten kleurstoffen, melanine, die voor de natuurlijk kleur van ons haar zorgen. De kleur wordt onderin de haarwortel gemaakt door pigmentcellen en schuift met de groei van het haar mee naar buiten. Er zijn twee soorten melanine die in verschillende verhoudingen in het haar voorkomen: eumelanine (violet-bruine kleur) en pheomelanine (geel tot rode kleur). Hun onderlinge verhouding en de totale concentratie van de kleurstoffen bepaalt of iemand zwart, bruin, blond of rood haar heeft. Mensen met donker haar hebben meer eumelanine, mensen met blond of rood haar hebben meer phaeomelanine.

Van de Europese vrouwen boven de 15 jaar gebruikt nu ongeveer de helft synthetische haarkleurproducten, gemiddeld acht keer per jaar. De meeste vrouwen zijn tussen de 35 en 60 jaar oud en willen hun (eerste) grijze haren camoufleren.
Permanente haarverven zijn de meest gebruikte haarkleurproducten in Europa. De kleur kan alleen door uitgroei weer verdwijnen.

Moderne haarverfmiddelen bestaan uit een mengsel van zeven tot twaalf verschillende kleurstoffen.
Elk mengsel zorgt, net als wanneer je gewone verf mengt, voor een bepaald type kleur. Bij haarverf is bovendien de totale concentratie kleurstoffen in het haarverfproduct en de inwerktijd mede bepalend voor hoe donker het haar kleurt.
Veiligheid van haarverfproductenOver de veiligheid van haarverfproducten is enige twijfel gerezen, toen een Amerikaanse epidemiologische studie aantoonde dat regelmatige gebruikers van haarkleurproducten mogelijk een gering verhoogd risico lopen op blaaskanker. Andere grootschalige studies spreken dit onderzoek echter tegen. Komende jaren zal daarom in Europa meer en gerichter onderzoek plaatsvinden naar de mogelijke relatie tussen haarverfproducten en blaaskanker.

De laatste jaren zijn kleurstoffen op basis van lood bijna allemaal van de markt verdwenen. De enige wettelijk nog toegestane loodverbinding is loodacetaat. Synthetische haarverf bevat o.a. ammonia en moet eerst met een waterstofperoxide-oplossing worden gemengd.

De haarverfindustrie gebruikt nauwelijks plantaardige kleurstoffen. Natuurlijke kleurstoffen zijn in een commercieel product namelijk lastig toe te passen vanwege de lange inwerktijd en de gecompliceerde wijze van toepassing. De natuurlijke kleurstoffen kunnen bovendien grijs haar maar gedeeltelijk camoufleren.

Wanneer u zelf uw haar verft, let dan goed op een veilig gebruik van het haarkleurmiddel. Ze kunnen bij sommige mensen tot allergische reacties leiden. In uitzonderlijke gevallen gaat het om zware reacties. Symptomen van allergische reacties kunnen variëren van lichte jeuk, roodheid of uitslag tot een opgezwollen gezicht, onwel worden of ademhalingsproblemen.
HaaruitvalHet is normaal wanneer een persoon zo'n 50 tot 100 haren per dag verliest. Omdat er vaak even veel haren terug groeien als uitvallen, valt het uitvallen van de haren normaal gesproken niet op, tenzij dit gebeurt op 1 plek. Normaal gesproken gebeurt dit echter niet op 1 plek. Als dit wel zo is, kan er sprake zijn van een haarziekte.

Alopecia Androgenetica, ook wel mannelijke kaalheid genoemd, is de meest voorkomende vorm van haaruitval bij mannen. Deze vorm komt bij vrouwen en kinderen zelden voor, aangezien de aanwezigheid van mannelijke hormonen (androgenen) een rol speelt en deze hormoonspiegel bij mannen na de puberteit hoog is.
Erfelijkheid en andere oorzaken van haaruitvalKaalheid is in veel gevallen erfelijk. Het is echter niet zo dat het nageslacht altijd hetzelfde haaruitvalpatroon heeft als de ouders, dit verschilt per persoon. Bij erfelijke haaruitval begint het meestal met inhammen op het voorhoofd of boven op de achterkant van het hoofd. De haaruitval kan op elke leeftijd beginnen, in extreme gevallen al bij 15-jarigen.
Andere oorzaken van haaruitvalHaaruitval kan ook worden veroorzaakt door:
- haarziekten
- kanker en/of chemokuren
- vitaminen – of mineralentekort (bijv. een gebrek aan ijzer)
- stress
- medicijnen (meestal staat dit vermeld in de bijsluiter van het desbetreffende medicijn)
- verminderde werking van de schildklier
- hormonale veranderingen (bijv. na een zwangerschap)
- slechte conditie van de hoofdhuid.

Wanneer er geen sprake is van erfelijke haaruitval, is de haaruitval mogelijk van tijdelijke aard. Nadat de veroorzaker van de haaruitval wordt weggenomen, herstelt de haargroei en de haarstatus zich vaak weer.
Middelen tegen kaalheidEr zijn verschillende manieren om iets aan kaalheid te doen:
Haartransplantatie via:-Folliculaire Unit Transplantatie (FUT). Hierbij wordt, tijdens een operatie, een hele strip haar met omliggende huid verplaatst.
-Folliculaire Unit Extractie (FUE). Hierbij verplaatst men, onder plaatselijke verdoving, alleen haarwortels, er wordt dus niet geopereerd.
Medicatie- Minoxidil, een medicijn tegen hoge bloeddruk met als bijwerking o.a. overmatige haargroei. Het resultaat is meestal dun haar. Als je ermee stopt, valt het haar weer uit.
- Finasteride, een middel dat de haaruitval remt. Het medicijn onderdrukt een enzym. Daardoor maakt het lichaam minder DHT aan waardoor er minder haar uitvalt.
Beide middelen kennen echter ook bijwerkingen (1, 2)

Soms ontbreken wenkbrauwen en/of wimpers geheel of gedeeltelijk van nature. Ook daarbij kan haartransplantatie worden toegepast.
Wenkbrauwen kunnen ook verdwijnen ten gevolge van jaren achter elkaar epileren. Het is namelijk zo, dat als u een haar uittrekt (epileert) er in het begin weer een haar terug groeit maar als dat jaren achter elkaar gebeurt de haarfollikel op een gegeven moment geen nieuwe haar meer produceert.
(Over)beharingEr zijn verschillende gradaties van beharing; overbeharing wordt ook wel Hirsutisme genoemd.
Hirsutisme houdt in dat er haren groeien op plaatsen waar vrouwen normaal geen haren hebben, zoals op het gezicht (baard en snor), in de hals, op de borst, rond de tepels, op de onderbuik tussen navel en schaamstreek, en op de benen. De haren zijn ook donker en dik, veel meer zichtbaar dan de lichtgekleurde kleine donshaartjes die normaal gesproken op het gezicht en het lichaam van vrouwen voorkomen en die niet of nauwelijks zichtbaar zijn.

Hirsutisme komt vaak voor, circa 5% van de vrouwen in de vruchtbare leeftijd heeft er last van. Het wordt door zorgverzekeraars gezien als alleen maar een cosmetisch probleem, maar de vrouwen die er last van hebben lijden er erg onder. Een vaak voorkomende oorzaak van hirsutisme is het gynaecologische polycysteus ovariumsyndroom (PCOS) (3).
Ontharen(Over)beharing kan op verschillende manieren behandeld worden. U kunt ervoor kiezen om het ontharen zelf te doen of dit professioneel te laten doen door een schoonheidssalon of ontharingskliniek. Voor het tijdelijk ontharen worden verschillende technieken gebruikt.
Wanneer u het zelf wilt doen, kunt u op de volgende manieren ontharen:
Harsen
Scheren
Epileren
Waxen
Strippen

Professionele schoonheidssalons en ontharingsklinieken hanteren ook verschillende werkwijzen om (definitief) te ontharen. Deze manieren van ontharen kunnen na herhaaldelijke behandelingen zorgen voor het dunner, minder donker worden en soms zelfs het helemaal weg blijven van het haar.
Bij vrouwen met een PCOS leidt 5% gewichts- vermindering al tot een lagere productie van testosteron en daardoor tot minder hirsutisme.
Grijs haarGrijs haar ontstaat naarmate u ouder wordt. Van de ene op de andere dag grijs worden gebeurt zelden. Wanneer mensen zó snel grijs worden, is er meestal sprake van een infectieziekte, tumor, schildklierafwijking of extreme stress. Pigmentrijk haar is gevoeliger voor invloeden van buitenaf. Wanneer iemand plotselinge haaruitval krijgt, vallen de donkere haren sneller uit en blijven de grijze haren langer staan, waardoor het kan lijken alsof iemand van de ene op de andere dag grijs wordt.

Tussen het 35e en 40e levensjaar worden meestal de eerste grijzen haren zichtbaar. Het kan echter ook eerder of later gebeuren. Het is een proces dat geleidelijk aan verloopt. Door de afbraak van natuurlijke melanocyten in de haarfollikels, neemt het pigment af en kleurt uw haar langzaam grijs.
Oorzaken van grijs wordenGrijs worden overkomt vrijwel iedereen. Afkomst kan een rol spelen bij het moment waarop dit gebeurt. Als uw (groot)ouders op jonge leeftijd grijs werden, kan dit erfelijk bepaald zijn. Maar op jonge leeftijd grijs worden kan ook met uw gezondheid te maken hebben. Roken wordt regelmatig genoemd als oorzaak, maar UV-straling en verontreinigde luchtstoffen hebben mogelijk ook invloed op de kleur van uw haar.

Chemische verzorgingsproducten als shampoos en conditioners bevatten vaak een bepaalde hoeveelheid ammoniak, fosfaten en sulfaten. Deze bestandsdelen kunnen uw haar uitdrogen en verzwakken de haarwortels. Dit kan het vergrijzingsproces versnellen. Natuurlijke haarverzorgingsproducten zijn vaak beter voor het gezond houden van uw haar. Overvloedig gebruik van snacks en koffie kan het vergrijzingproces ook bespoedigen. Naast omgevingsfactoren spelen ook erfelijke componenten een rol.
GenenWaarom heeft de één een dikke baard en de ander na twee weken hooguit wat stoppels? Nieuw onderzoek uit 2016 door University College Londen (5), schept duidelijkheid en onthult de genen achter gezichtsbeharing.

De onderzoekers verzamelden DNA van 6630 proefpersonen afkomstig uit onder meer Brazilië, Chili, Mexico en Peru. De proefpersonen hadden een gemixte afkomst met Europese, Afrikaanse en inheems Amerikaanse voorouders. Dat leidde volgens de onderzoekers tot grote variaties in gezichtsbeharing en hoofdhaar. De onderzoekers beschreven van alle proefpersonen de vorm van het haar, de kleur, de mate van kaalheid en grijsheid.

Bij de mannen werd tevens gekeken naar de mate van gezichtsbeharing, de dikte van de wenkbrauwen en of zij een samengegroeide wenkbrauw hadden. Vervolgens werden die gegevens naast het DNA van de proefpersonen gelegd om te kijken of bepaalde genen samenhingen met bepaalde vormen van beharing.

Zo stuitten de onderzoekers op genen die te maken hebben met of je wel of geen krullen krijgt, hoe dik je wenkbrauwen of baard worden, maar ook hebben de onderzoekers voor het eerst een gen ontdekt dat in verband gebracht kan worden met grijs haar. Dit vormt het bewijst dat grijs haar een genetische component heeft en niet alleen veroorzaakt wordt door omgevingsfactoren.

Uit het onderzoek blijkt tevens dat de grote verschillen die er zijn tussen de haren van mensen geen ‘toevallige’ verschillen zijn. Er wordt al lang gespeculeerd dat haarkenmerken beïnvloed worden door bijv. natuurlijke of seksuele selectie. In het genoom is statistisch bewijs gevonden dat deze speculaties onderschrijft. Hoe het precies zit, weten de onderzoekers nog niet.
Nooit meer grijs?Wetenschappers hebben een manier gevonden om het proces van grijs wordend haar om te draaien en het haar weer een natuurlijke kleur te laten krijgen. De behandeling blijkt ook te werken tegen de huidziekte vitiligo. Dit onderzoek uit 2013 staat vermeld in het blad The FASEB Journal waarin de wetenschappers hun studie uit de doeken doen. (4).

Grijs haar ontstaat door oxidatieve stress. Hierbij stapelt zich in het haarzakje waterstofperoxide op. Die opeenstapeling resulteert in het bleker (grijs) worden van het haar. Dat juist ouderen met grijs haar te maken krijgen, komt doordat zij minder goed in staat zijn om waterstofperoxide af te breken.
De onderzoekers verzamelden bijna 2500 mensen die leden aan vitiligo en toonden aan dat verschillende verschijningsvormen hiervan veroorzaakt worden door één probleem: oxidatieve stress.

Tijdens die oxidatieve stress ontstaat dus waterstofperoxide die normaal gesproken wordt afgebroken door onder meer katalase (een enzym). Vandaar dat oxidatieve stress die leidt tot vitiligo onder meer in verband wordt gebracht met het minder goed functioneren van dit enzym.
De onderzoekers ontwikkelden daarop het stofje PC-KUS, een pseudo-katalase. En deze stof blijkt in staat te zijn om de opeenstapeling van waterstofperoxide tegen te gaan en zo grijs haar en vitiligo aan te pakken. De onderzoekers hebben hun aanpak inmiddels gepatenteerd.
Haren: schat aan informatieDoor de haren van pasgeborenen te bestuderen, kunnen we te weten komen onder welke omstandigheden de kleintjes in de baarmoeder gevormd zijn. Dat hebben onderzoekers van de University of Wisconsin in een onderzoek uit 2014 (6) ontdekt. De haren van pasgeborenen blijken een schat aan informatie te herbergen.

Onze haren kunnen veel verraden over ons verleden. Zo kunnen haren vertellen of iemand in het verleden drugs gebruikt heeft, maar bijv. ook aan welke hormonen deze persoon blootgesteld is. Aangezien de haren van een foetus zo’n één tot twee maanden voor deze ter wereld komt, beginnen te groeien, realiseerden onderzoekers zich op een gegeven moment dat ook de haren van pasgeborenen een schat aan informatie herbergen.
ResusapenOnderzoeker Christopher Coe en zijn collega’s namen de proef op de som met pasgeboren resusapen. Ze verwijderen enkele haren, maakten ze schoon en bestudeerden ze. De onderzoekers wilden zo graag te weten komen of er hormonale verschillen waren tussen resusapen die een hele jonge of wat oudere moeder hadden en resusapen die een aap voor het eerst moeder hadden gemaakt en resusapen die een reeds ervaren moeder hadden.
CortisonUit eerder onderzoek is al gebleken dat de leeftijd van de moeder een rol speelt tijdens de zwangerschap en bevalling. En er is steeds meer bewijs dat sommige hormonen – zoals het stresshormoon cortisol en vrouwelijke hormonen als oestrogenen, in grotere getale aanwezig zijn in het lijf van jonge moeders en jonge vrouwen die voor het eerst zwanger zijn. Uit het onderzoek met de resusapen blijkt dat jonge moeders en hun kinderen meer cortison (een inactieve vorm van cortisol) in hun lijf hadden.
ZiektesHet onderzoek is ook interessant, omdat de omstandigheden in de baarmoeder wel eens invloed kunnen hebben op de kans dat een kind later bepaalde ziektes ontwikkelt. Hoewel dit onderzoek zich beperkt tot resusapen hebben de onderzoekers goede hoop dat de resultaten ook voor mensen opgaan. Resusapen hebben veel met ons gemeen en zijn daarom uitstekende modeldieren. Als ook de haren van pasgeboren mensenkinderen gebruikt kunnen worden om meer te weten te komen over de omstandigheden van het kind in de baarmoeder, zou dat wel eens kunnen leiden tot een beter begrip van de omstandigheden in de baarmoeder en de gevolgen die die omstandigheden kunnen hebben.
HartaanvalWetenschappers hebben ontdekt (7) dat het lichaam maanden voordat een hartaanval optreedt al aan kan geven dat het hartfalen eraan zit te komen. Grote hoeveelheden van het stresshormoon cortisol in (wat langere) haren wijst erop dat het hart op korte termijn weleens kan bezwijken.

Cortisol wordt traditioneel in serum, urine en speeksel gemeten, maar deze metingen bepalen het cortisolniveau van de laatste uren of dagen en geven daarmee niet de gevolgen van langdurige stress weer. Cortisol wordt echter ook in haar opgeslagen. Gemiddeld groeit haar elke maand een centimeter. Door een zes centimeter lange haar te bestuderen, kan bepaald worden hoe gestresst iemand de afgelopen zes maanden is geweest.

De onderzoekers bestudeerden de haren van 56 mannen die kort daarvoor vanwege een hartaanval in het ziekenhuis waren opgenomen. Ze vergeleken de haren met die van 56 gezonde mannen. De hartpatiënten bleken veel meer cortisol in het haar te hebben dan de controlegroep. En nadat andere risicofactoren zoals diabetes, roken, erfelijkheid en hoge bloeddruk uit de resultaten waren gefilterd, bleek dat dit hoge niveau cortisol de sterkste voorspeller van hartfalen was.
VoedingEvenwichtige voeding is niet alleen van belang voor uw gezondheid, maar ook voor uw haardos.
Voeding, vitamines en mineralen spelen een belangrijke rol bij het gezond houden van het haar. De bouwstoffen daaruit worden door het bloed naar de haarwortels vervoerd en zorgen voor gezonde haarwortels en haren. IJzer, jodium, koper en zink zijn nodig voor sterk en gezond haar en water is essentieel om de haarzakjes te voorzien van de benodigde voedingsstoffen.
Vitamine B12 is belangrijk bij het vertragen van grijs haar voor uw 50e levensjaar. Een tekort aan vitamine B12 draagt bij aan het grijs worden van uw haren. Deze vitamine bevindt zich in dierlijke producten als tonijn, eieren, vlees, zuivel en zalm.
LignanenDe veelvoorkomende kaalheid bij mannen (androgene alopecia ) kan wellicht worden voorkomen of beperkt door het eten van grote porties lignanen. Lignanen zijn fyto-oestrogenen (fyto betekent: afkomstig van planten) die vooral voorkomen in zaden, volle granen, peulvruchten en groenten (erwten en bonen). In wetenschappelijke studies is aangetoond, dat lignanen niet alleen krachtige antioxidanten zijn, maar ook over milde pro- en anti-hormonale eigenschappen beschikken.

Ze kunnen onder meer het metabolisme van oestrogenen en testosteron reguleren.
Kaalheid wordt toegeschreven aan een (lokaal) verhoogde vorming en/of activiteit van dihydrotestosteron. Mogelijk mede door een lagere bloedspiegel van het testosteronbindende eiwit SHBG. Daarnaast speelt erfelijke aanleg een belangrijke rol.
Marijke Verstege

Hieronder vindt u testen die u zelf thuis kunt uitvoeren en opsturen naar het betrouwbare laboratorium Medivere. U krijgt de uitslag hiervan thuisgestuurd.

Oxidatieve stress urinetest

Oxidatieve stress urinetestVerkoopprijs (incl. BTW): € 47,95
Koop deze test op Yours-Healthcare.nl
Deze test geeft de mate van oxidatieve schade aan, die kan ontstaan ten gevolge van het gebruik van o.a. synthetische haarkleurproducten of producten om het haar te permanenten. Laboratoriumanalyse van isoprostanen (8-epi-prostaglandine). Ter bepaling van de belasting met reactieve zuurstofverbindingen (oxidatieve stress). Isoprostanen ontstaan als producten van de lipide-peroxidatie, (dit treedt op wanneer haren worden geverfd of gepermanent) als gevolg van een zware reactie tussen vrije radicalen en lipiden. Isoprostanen geven de mate van oxidatieve schade aan. Bewijs van de toegenomen isoprostanenconcentratie maakt het ook mogelijk een inschatting te maken van de antioxidatieve capaciteit.

Zuur-base urinetest (volgens Sander)

Zuur-base urinetest (volgens Sander)Verkoopprijs (incl. BTW): € 61,95
Koop deze test op Yours-Healthcare.nl
Laboratoriumanalyse van de buffercapaciteit van 5 urinemonsters in de loop van de dag. Ter beoordeling van een verstoord evenwicht in de zuur-base huishouding, hetgeen o.a. kan leiden tot broze nagels en haren. Het zuur-base evenwicht zorgt voor een optimaal verloop van de belangrijke fysiologische processen in het menselijk organisme, zoals de ademhaling, de spijsvertering, de excretie, het immuunsysteem en de hormoonhuishouding.

Zure of zuurvormende voeding, fastfood, gebrek aan lichaamsbeweging, spijsverteringsstoornissen, competitieve sporten, verhoogde afbraak van eiwitten in de stofwisseling, toxinen uit het milieu, stress en een verstoorde uitscheiding van zuren via de nieren, darmen en de huid verstoren de balans tussen het vrijzetten van zuren en basen in het lichaam en bevorderen het ontstaan van een “latente of chronische acidose”.

Een “latente of chronische acidose” is een toestand waarin er sprake is van een afgenomen buffercapaciteit en een beperkt opslagvermogen van zuren in het weefsel (de pH van het bloed blijft constant!). Het principe van de zuur-base titratie volgens Sander is gebaseerd op de bepaling van de buffercapaciteit door 5 urinemonsters in de loop van de dag. Het principe van de laboratoriumanalyse is een wisselende titratie tussen natronloog en zoutzuur en de aansluitende berekening van de aciditeitcoëfficiënt. De aciditeitcoëfficiënt (AQ) is een maat voor de buffercapaciteit van urine.

Uit de vijf aciditeitcoëfficiënten wordt de gemiddelde AQ berekend. Voor beoordeling van het zuur-base evenwicht wordt primair het profiel van de dagelijkse curve benut, dat idealiter een wisseling van zuur- en basepieken weergeeft. De resultaten van de zuur-base titratie volgens Sander dienen als voorwaarde voor de evaluatie van het zuur-base evenwicht en het uitwerken van een persoonlijk therapieadvies. Indicaties: - gebrek aan vitale stoffen (nutriënten) - chronische uitputting, vermoeidheid - broze haren en nagels

Zware metalen urinetest plus

Zware metalen urinetest plusVerkoopprijs (incl. BTW): € 95,95
Koop deze test op Yours-Healthcare.nl
De bepaling van de concentratie in de urine is een indicator van de chronische blootstelling aan zware metalen uit bijv. synthetische haarkleurproducten of producten om het haar te permanenten. De belasting door zware metalen is niet alleen verantwoordelijk voor algemene klachten zoals misselijkheid, haaruitval, chronische vermoeidheid, uitputting, hoofdpijn, migraine, concentratieproblemen en slapeloosheid, maar ze bevorderen ook het ontstaan van chronische ziekten. Een urineonderzoek is een afspiegeling van de uitscheiding van de metalen. De bepaling van de concentratie in de urine is een indicator van de chronische blootstelling aan zware metalen.

Doorsturen
Stuur deze informatie per email door