Kwalijke bacteriŽn & kwalijke werkingen

De verkeerde bacteriën kunnen bij een overgroei in de darmflora schade aanrichten. Aan een kant ontstaat er schade door speciale enzymen die de vele schadelijke bacteriën afgeven. Aan de andere kant ontstaat er schade door de afvalstoffen van deze hoeveelheid  schadelijke bacteriën. Van dit laatste hebben vooral de lever en de darmwand te lijden. We zetten het voor u even op een rijtje wat de nare gevolgen kunnen zijn.Schadelijke enzym-activiteiten Enzymen die geproduceerd worden bij een bacteriële overgroei kunnen teruggevonden worden in de ontlasting. De meest belangrijke enzymen zijn:
  • Urease (afkomstig van Bacteroides, Proteus, Klebsiella) wordt opgeroepen door het eten van veel vlees. Urease maakt ureum wateroplosbaar tot ammonia, waardoor de pH-waarde van de ontlasting toeneemt. Dit geeft meer kans op darmslijmvliesschade (mucosale schade) en uiteindelijk op darmkanker.
  • Decarboxylase levert vaso-actieve en neurotoxische amines op. Onder meer histamine, octopamine, tyramine) wat o.a. hoofdpijn, gedragsveranderingen en zenuwoverprikkelingen geeft.
  • Tryptofanase wordt opgeroepen door vlees en zorgt voor de afbraak van tryptofaan tot kankerverwekkende fenolen.
  • Beta Glucoronidase wordt opgeroepen door eiwitrijk voedsel en zorgt voor hydrolysatie (het in water oplosbaar maken) van geconjugeerde oestrogenen en galzouten (in de lever) waardoor ze de-conjugeren en daarmee weer in de circulatie terugkomen. Dit kan mogelijk een verhoogde kans op borstkanker geven door een overmaat aan de ‘verkeerde’ oestrogenen. Giftige (toxische) galzouten zorgen voor schade aan de darmwand. Dit kan een risico op het lekkende darmsyndroom geven en een toename van allergische reacties).
  • Azoreductase; hydrolyseren (het in water oplosbaar maken) ook galzouten.
  • Nitroreductase; hydrolyseren (het in water oplosbaar maken) de galzouten.
  • Pancreases; breken pancreasenzymen af en die van de intestinale brush border. Dit resulteert in een slechte pancreaswerking, slechte opname van nutriënten en darmslijmvliesschade (mucosale schade). In het ergste geval kunnen de darmvlokken (viili) beschadigd raken en een pseudo-coeliakie ontstaan met een glutengevoeligheid als gevolg.

Leverbelasting en ontstekingen aan de darmwandDe exo- en endotoxines (toxisch = giftig) die ontstaan door een teveel aan schadelijke bacteriën lekken door de darmwand (tight junctions). Dit veroorzaakt ontstekingsschade aan de darmwand en de lever. Als gevolg hiervan kunnen nutriënten uit de voeding niet goed meer worden opgenomen. Dit kan dan weer leiden tot andere vervelende effecten, zoals vermoeidheid, huidklachten, gewrichtsklachten enz. 
Extra werk voor de lever  De lever moet een teveel aan schadelijke bacteriën 'overuren' maken om de gifstoffen die door de darmwand lekken te ontgiften. Veel vrije radicalen komen hierbij vrij, waardoor de gal vol gifstoffen komt. Wat op zijn beurt weer schade geeft aan de pancreas en een te grote doordringbaarheid (hyperpermeabiliteit) van de darm veroorzaakt.
Giftige (toxische) stoffen en toxische galzouten geven een overprikkeling aan de darm (PDS; prikkelend darmsyndroom ) met als gevolg opgeblazen gevoel, pijnklachten, voedselintoleranties e.d.

Lekkende antilichamen vanuit de darm kunnen zich hechten aan gewrichtsspleten en zo ontstekingsreacties geven in de gewrichten. De behandeling met ontstekingsremmers (NSAID’s) maakt in feite het probleem van de lekkende darm alleen maar erger door toename van de ontstekingsreacties van het darmslijmvlies. Het is bekend dat infecties in de darmen met bijvoorbeeld Klebsiella, Salmonella en Yersinia reactieve artritis (gewrichtsontsteking) kunnen veroorzaken. Bacteriële antigenen kunnen dan de bloedstroom in lekken (translocatie) en veroorzaken zo (via immunosensitatie) ontstekingen in de gewrichten.

Doorsturen
Stuur deze informatie per email door